26 Μάη, Τρίτη απόγευμα. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έχουν μαζευτεί από πολύ νωρίς, έξω από το μεγάλο αμφιθέατρο της φιλοσοφικής.
Το νέο πως «ο Μαρξ έρχεται στη φιλοσοφική» τελικά είχε διαδοθεί παντού. Η αίθουσα έχει πλημμυρίσει από κόσμο. Πάνω από 1000 άνθρωποι. Ούτε στις μεγάλες συνελεύσεις για το άρθρο 16, δεν είχαμε δει την AULA, τόσο ασφυκτικά γεμάτη. Ανάμεσα τους πολλοί φοιτητές, καθηγητές, απλοί άνθρωποι που πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά διέσχιζαν το κατώφλι του πανεπιστημίου, αλλά και εργαζόμενοι της σχολής μας όπως οι καθαρίστριες. Στα μεγάφωνα ακούγεται το Bella Ciao, και κάθε λίγο πέφτει χειροκρότημα, περιμένοντας τον Χάουαρντ Ζιν και τον Άγγελο Αντωνόπουλο.
Η εκδήλωση επιτέλους ξεκινά. Η Μαρίκα Θωμαδάκη κοσμήτορ της φιλοσοφικής, απευθύνει ένα σύντομο χαιρετισμό, μιλώντας ιδιαίτερα για τη ζωή και το έργο του γνωστού πολιτικού επιστήμονα και ακτιβιστή Χάουαρντ Ζιν. Ακολουθεί ένα σύντομο βιντεοσκοπημένο μήνυμα από τον Brian Jones τον ηθοποιό που τα τελευταία 10 χρόνια υποδύεται το Μαρξ στο Σόχο, στην Αμερική. Λίγο πριν μεταμορφωθεί σε Μαρξ, ο Άγγελος Αντωνόπουλος, βγαίνει στη σκηνή φανερά συγκινημένος που ανάμεσα στους θεατές της παράστασης θα ήταν και ο συγγραφέας του έργου «ο Μαρξ στο Σόχο». Μιλάει για τη δύναμη του έργου και για το «δημιουργικό τρακ» που νιώθει. Το χειροκρότημα δυναμώνει όταν ο Χάουαρντ Ζιν παίρνει το μικρόφωνο. Επικοινωνεί με πολύ χιούμορ με το κοινό, χωρίς να χρειάζεται μεταφραστή. Εντυπωσιάζεται με τη μαζικότητα της παράστασης, λέγοντας ότι ποτέ δεν έχει δει κάτι τέτοιο στην Αμερική. Είναι τόσο εντυπωσιασμένος που λέει να μείνει στην Ελλάδα. Το κοινό δεν σταματάει να τον χειροκροτά.
Τα φώτα σβήνουν και η παράσταση ξεκινά. Ο κόσμος ανταποκρίνεται θερμά. Ο «Μαρξ» από τη πρώτη στιγμή κερδίζει τη συμπάθεια και το σεβασμό όλων. Είναι ένας μεγάλος επαναστάτης και ταυτόχρονα ένας απλός άνθρωπος. Το κοινό χειροκροτεί στις αστείες στιγμές του έργου(που είναι πολλές), και ενθουσιάζεται με την περιγραφή της Παρισινής Κομμούνας. Η παράσταση φτάνει στο τέλος της και όλοι χειροκροτούν όρθιοι τον Άγγελο Αντωνόπουλο και τον Χάουαρντ Ζιν. Αργότερα όλοι συζητούν για το γεγονός, ρωτούν πως οργανώθηκε κάτι τέτοιο, αγοράζουν βιβλία και μπλουζάκια του Μαρξ, θέλουν να μάθουν περισσότερα για τις ιδέες του. Η πραγματικότητα είναι πως το γεγονός που διοργάνωσε η κοσμητεία της φιλοσοφικής, δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την ενεργή στήριξη των Φοιτητών-τριων Ενάντια στο Σύστημα που καθημερινά προσπαθούν να φέρουν τις μαρξιστικές ιδέες μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά και της ΑΡΕΝ φιλοσοφικής. Η παράσταση αυτή είναι από τα γεγονότα εκείνα που η αριστερά χρειάζεται να οργανώνει, έτσι ώστε οι άνθρωποι να έρχονται σε επαφή με τις επαναστατικές ιδέες. Στις 26 Μάη, για μια μέρα το πανεπιστήμιο άνοιξε τις πόρτες του στην κοινωνία. Φοιτητές και εργαζόμενοι κάθισαν πλάι πλάι και εμπνεύστηκαν από τις ιδέες του Μαρξ, 160 χρόνια μετά από τότε που πρωτογράφτηκε το κομμουνιστικό μανιφέστο. Τώρα αυτό που μένει να κάνουμε είναι αυτό που έλεγε ο Μαρξ λίγο πριν τελειώσει η παράσταση. Να σκεφτούμε πως έχουμε «καλόγερους» και δεν μπορούμε να καθίσουμε σε καρέκλα ούτε στιγμή. Να σηκωθούμε, να δράσουμε, να αλλάξουμε τον κόσμο.
