Η Γαλλία μας δείχνει το δρόμο!
Τα μάτια όλων μας είναι στραμμένα στις συγκλονιστικές εικόνες που ζει η Γαλλία. Ξεκινώντας από τον Φλεβάρη με μαζικές διαδηλώσεις χιλιάδες νέοι μαθητές, φοιτητές αλλά και εργαζόμενοι παλεύουν να καταργήσουν το Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης. Κορυφαία στιγμή αυτού του κινήματος ήταν η Γενική Απεργία στις 28 Μάρτη με σχεδόν 3 εκατ. διαδηλωτές σ’ όλη τη Γαλλία (700.000 στο Παρίσι). Με όπλα τους, τις καταλήψεις, τεράστιες διαδηλώσεις, δυναμικές γενικές συνελεύσεις ακόμα και οδοφράγματα στους δρόμους δηλώνουν αποφασισμένοι να σταματήσουν την επίθεση της Γαλλικής κυβέρνησης στα εργασιακά τους δικαιώματα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που έχουν για να νικήσουν!
Αυτό το δρόμο έχουμε να ακολουθήσουμε και μεις στην Ελλάδα, για να βάλουμε φρένο στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης που αφαιρεί τα δικαιώματα και διαλύει τις ζωές μας, όπως ακριβώς και η κυβέρνηση της Γαλλίας. Οι επιθέσεις που δεχόμαστε δεν είναι πολύ διαφορετικές, και οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές ειδικά για τους νέους εργαζόμενους. Σε όλες τις ΔΕΚΟ νομοθετούνται ελαστικές εργασιακές σχέσεις για τους νέους εργαζόμενους, ο ΣΕΒ ζητάει ακόμα μεγαλύτερη ελαστικοποίηση (μισθοί κάτω από τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας) αλλά και μειωμένη ασφάλιση). Αλλά και το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά, δια στόματος του Γιωργάκη έκανε πρόταση για δίχρονη ανασφάλιστη εργασία των νέων με στόχο τη μείωση της ανεργίας.
Τι γίνεται μέσα στα πανεπιστήμια…
Η κυβέρνηση Καραμανλή με τη συναίνεση της ηγεσίας του Πασόκ μιλάει για ανταγωνιστικότητα και βαφτίζει «αναβάθμιση»την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Οι νόμοι που κατάφερε να περάσει πέρσι η Γιαννάκου,(Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ) ήταν μόνο η αρχή. Η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει το άρθρο 16 του συντάγματος, που δεν επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ο στόχος της είναι διπλός. Από τη μία να δώσει το ελεύθερο στις επιχειρήσεις να ιδρύουν πανεπιστήμια και στους εκπαιδευτικούς οργανισμούς να κάνουν μπίζνες πουλώντας πτυχία ισότιμα με αυτά των ΑΕΙ και από την άλλη να υποβαθμίσει το δημόσιο πανεπιστήμιο που για να ανταγωνιστεί τα ιδιωτικά θα πρέπει να αναζητήσει επιχειρήσεις-χορηγούς.
Αυτό το σκηνικό μπορεί να ανατραπεί. Το στοίχημα όμως το επόμενο διάστημα για το φοιτητικό κίνημα θα είναι το αν θα μπορέσει να οργανώσει αποτελεσματικά την πάλη ενάντια στην επίθεση της κυβέρνησης. Μια ολόκληρη χρονιά πέρασε χωρίς να υπάρξει ουσιαστική απάντηση στις προκλήσεις. Η ΠΑΣΠ παρόλη την ανακοίνωση των στελεχών της ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, δεν κινητοποιείται, δεν συμβάλει ουσιαστικά στην αποτροπή αυτής της εξέλιξης. Οι μεγάλες αριστερές παρατάξεις ΠΚΣ και ΕΑΑΚ προτίμησαν τη μεταξύ τους αντιπαράθεση αντί την κοινή δράση ενάντια στον «πραγματικό εχθρό». Έτσι απέναντι στη μεγάλη επίθεση είχαμε μικρές διασπασμένες κινητοποιήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κεντρικό όργανο των φοιτητών η ΕΦΕΕ, δεν λειτουργεί εδώ και αρκετά χρόνια με αποτέλεσμα οι φοιτητές να εκπροσωπούνται μόνο από τις παρατάξεις. Έτσι δεν υπάρχει η δυνατότητα το φοιτητικό κίνημα να εκφραστεί ενιαίο. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει εδώ και τώρα. Στη Γαλλία οι μαζικές γενικές συνελεύσεις, οι αποφασιστικές μορφές πάλης όπως οι καταλήψεις και οι διαδηλώσεις αλλά κυρίως ο τρόπος που συντονίστηκαν οι φοιτητές μαζί με τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα είναι που δίνουν αυτή την δυναμική στον αγώνα τους.
Η κοινή δράση φοιτητών και εργαζομένων και το χτίσιμο ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου είναι απαραίτητα βήματα. Είμαστε ενάντια στις λογικές που παρουσιάζουν τους καθηγητές σαν εχθρούς των φοιτητών. Ένα πρώτο βήμα ήταν οι διαδηλώσεις που κάλεσαν οι καθηγητές στις 23 Μάρτη στα πλαίσια της πενθήμερης απεργίας τους, που έδωσαν την ευκαιρία στους φοιτητές να διαδηλώσουν μαζί τους ενάντια στη διάλυση του Δημόσιου πανεπιστημίου. Χρειάζεται όμως πολύ περισσότερα για να τους σταματήσουμε.
Η κατάσταση είναι εκρηκτική σε ολόκληρη την κοινωνία. Ανεργία, ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και άρση της μονιμότητας, ελαστικές σχέσεις εργασίας και καταστολή σε όσους αντιδρούν. Δεν πέρασε πολύς καιρό από τότε που η κυβέρνηση κήρυξε επιστράτευση στην απεργία των ναυτεργατών και χτύπησε με τα ΜΑΤ στο λιμάνι, αλλά και τους τραπεζοϋπαλλήλους. Τώρα περισσότερο από ποτέ, κυβέρνηση και αφεντικά πρέπει να μας βρουν όλους μαζί ενωμένους απέναντι τους, με απεργίες διαρκείας σε κάθε εργατικό χώρο και καταλήψεις σε κάθε πανεπιστήμιο.
4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ
Το 4ο ΕΚΦ που θα γίνει 4-7 Μάη στην Αθήνα είναι ένα μεγάλο γεγονός του Διεθνούς κινήματος ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Στο δρόμο της Γένοβας και της Φλωρεντίας (1ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ), το Φόρουμ της Αθήνας είναι μια ευκαιρία να ξανασυντονίσουμε πανευρωπαϊκά τη δράση μας ενάντια στον πόλεμο, το νεοφιλελευθερισμό, το ρατσισμό. Να δείξουμε τη δύναμή μας, πλημμυρίζοντας τους δρόμους της Αθήνας στην μεγάλη διαδήλωση στις 6 Μάη.
Αλλά και να συζητήσουμε για το πώς μπορούμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, να δηλώσουμε ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, για τις ανάγκες μας και όχι για τα κέρδη τους.
5 Απρίλη Φοιτητικές εκλογές.
Στη φετινή εκλογική μάχη έχει σημασία να δυναμώσουμε τις φωνές που παλεύουν για να γίνει πράξη το σύνθημα «Μαριέτα – Κωστάκη τίποτα δε σας σώνει, το δρόμο το δείχνει η Σορβόνη».
Να χτίσουμε ένα πανεκσσπαιδευτικό μέτωπο ικανό να ανατρέψει τα μέτρα της κυβέρνησης. Για να το πετύχουμε όμως αυτό χρειάζονται οι δυνάμεις που να έχουν καθαρό το στόχο τους, να παλεύουν γι’ αυτό αλλά και να αντιμετωπίζουν τη συνολική επίθεση του συστήματος. Τα ζητήματα του πολέμου, του ρατσισμού, του σεξισμού, της καταστολής, του εθνικισμού πρέπει να είναι στην καθημερινή μας ατζέντα δράσης. Οι φοιτητές/τριες ενάντια στο Σύστημα είναι μια προσπάθεια των φοιτητών της Διεθνιστικής Εργατικής Αριστεράς και πολλών ανένταχτων αγωνιστών να δημιουργήσουν τέτοια φοιτητικά σχήματα.
Σας καλούμε να αγωνιστούμε μαζί, πριν αλλά κυρίως μετά τις εκλογές, για να ανατρέψουμε τα μέτρα της κυβέρνησης με ενωτικές, μαζικές διαδηλώσεις και καταλήψεις. Αλλά και για να συνεισφέρουμε στην προσπάθεια ανατροπής αυτού του βάρβαρου συστήματος.
