Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ,ΣΕΒ, Ε.Ε ΚΑΙ ΣΤΟ «ΔΙΑΛΟΓΟ» ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ:
«ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΚΡΙΣΗ!»
ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ,
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ!
Το σκηνικό…
…που παρακολουθούμε να στήνεται το τελευταίο διάστημα (μετά την νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη) από κυβέρνηση και ΜΜΕ έχει δύο «πρωταγωνιστές» :
α) την «οικονομική κρίση»
Η κρίση λένε, λες και είναι κανένας μπαμπούλας από το υπερπέραν, είναι παγκόσμια, χτυπάει τις εθνικές οικονομίες, ευθύνεται για τις χιλιάδες απολύσεις και τις καταρρεύσεις επιχειρήσεων, τραπεζών ,αλλά και χωρών (!) κάθε μέρα και γι αυτό πρέπει «όλοι μας να κάνουμε θυσίες και …υπομονή μέχρι να περάσει (και κανείς δε μας λέει με σιγουριά το πότε θα περάσει).
Στην Ελλάδα, η ΝΔ έχει βαλθεί να μας πείσει για τα παραπάνω.
Έχουν γίνει 80.000 απολύσεις σε τρεις μήνες κι οι άνεργοι φτάνουν τους 800.000.
Οι μισθοί παγώνουν τελείως (που σημαίνει μείωση λόγω της καλπάζουσας ακρίβειας), Παιδεία κι Υγεία στενάζουν από τις συνεχείς περικοπές, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας απλώνονται παντού, βγαίνουν προς «πώληση» τα «φιλέτα» Ολυμπιακή, Ύδρευση, ΔΕΗ κλπ.), το Ασφαλιστικό και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης απειλούνται ξανά. Κι υπάρχουν και “πρωτοποριακές” ιδέες: να δουλεύουμε, λέει, τρεις μέρες τη βδομάδα, για να χτυπηθεί το φαινόμενο της …ανεργίας!
Ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης δεν μπορεί να μείνει έξω από την «κρίση». Η υποχρηματοδότηση εντείνεται, ενώ κι ο νόμος-πλαίσιο συνεχίζει να προωθείται, με ό,τι αυτά συνεπάγονται (έλλειψη εκπαιδευτικών, αιθουσών, υποδομών, βιβλιοθηκών, περιορισμούς στη λήψη συγγραμμάτων, άσυλο και ακαδημαϊκές ελευθερίες κα). Ο νόμος για τα κολλέγια-ΚΕΣ έχει υποτίθεται «παγώσει», αλλά καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με ρεπορτάζ και διαφημίσεις για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια -αυτά με τα δίδακτρα! Και κατά τα άλλα ο «νέος κι ωραίος» Άρ. Σπηλιωτόπουλος μας καλεί, λέει, σε «διάλογο».
β)την «τρομοκρατία»
Αν πιστέψουμε τα ΜΜΕ, η Ελλάδα απειλείται από κυκλώματα τρομοκρατών κι η εγκληματικότητα καλπάζει, σχεδόν πάντα φταίνε οι μετανάστες κι ο ΣΥΡΙΖΑ, και γι’αυτό χρειαζόμαστε μεγαλύτερη «ασφάλεια», πιο ισχυρή κι «αποτελεσματική» αστυνομία, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, νόμους για την κουκούλα και την περιύβριση αρχής…
Για την τρομοκρατική επίθεση των μπράβων των αφεντικών στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα δε μας είπαν τίποτα. Ούτε για την δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα από παρακρατικούς σε στέκι μεταναστών και αριστερών. Ούτε για τη σχεδόν καθημερινή τρομοκρατία -από ρατσιστικές επιθέσεις ως και δολοφονίες- σε μετανάστες από αστυνομικούς και φασιστοειδή. Για την τρομοκρατία της εργασιακής ανασφάλειας και των 800.000 ανέργων, της φτώχειας και των απολύσεων θα μας μιλήσουν;
Η πραγματικότητα
Αυτοί που μιλάν για κρίση και θυσίες στην Ελλάδα είναι αυτοί που έδωσαν 28 δις ευρώ στις τράπεζες, 5,5 δις για εξοπλισμούς μόνο για φέτος, φοροαπαλλαγές στους μεγαλοκαπιταλιστές, δωράκια στους Βγενόπουλους και τους Εφραίμ. Είναι αυτοί που ευθύνονται για δεκάδες σκάνδαλα δισεκατομμυρίων (πχ. αυτό με τα Δομημένα Ομόλογα που άδειασε τα ταμεία). Οι ελληνικές επιχειρήσεις, όσον αφορά την κερδοφορία τους, διαπρέπουν στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη με την πολιτική της ΝΔ. Αυτό σήμαινε ότι κάποιος θα… την πλήρωνε: οι εργαζόμενοι κι η νεολαία, όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια. Τώρα οι αντι-μεταρρυθμίσεις τους έφεραν την «κρίση». Και για να την «αντιμετωπίσουν» θέλουν ακόμη σκληρότερα μέτρα για όλους εμάς τους «από κάτω».
Η πολιτική τους ξέρουν ότι γεννάει οργή, αγώνες κι εξεγέρσεις και προετοιμάζονται για τους επόμενους «Δεκέμβρηδες»: προσπαθούν να ανυψώσουν το ηθικό της αστυνομίας, να χτυπήσουν το άσυλο, προσανατολίζονται σε περισσότερο αυταρχισμό και καταστολή, περιορισμό δημοκρατικών δικαιωμάτων, να μας γεννήσουν γενικευμένο αίσθημα φόβου και ανασφάλειας στο όνομα της «τρομοκρατίας». Προσπαθούν να καλλιεργήσουν το ρατσισμό για να στρέψουν τους μεν απέναντι στους δε και να μας διασπάσουν.
Πανευρωπαϊκή αντίσταση -στο δρόμο του Δεκέμβρη, μαζί με τους εργαζόμενους
Εμείς όμως
ξέρουμε ότι άλλου είδους «ασφάλεια»
χρειαζόμαστε: την ασφάλεια της
δημόσιας και δωρεάν Παιδείας κι Υγείας για όλους, την ασφάλεια στη δουλειά μας
χωρίς το φόβο της απόλυσης, την ασφάλεια του αξιοπρεπούς μισθού, την ασφάλεια
να διεκδικούμε και να διαδηλώνουμε χωρίς να κινδυνεύουμε από τόνους χημικά,
ξύλο, συλλήψεις, πυροβολισμούς….. Αυτά
πρέπει να διεκδικήσουμε με συλλογικούς ριζοσπαστικούς αγώνες διαρκείας. Όπως το
2006-7 ο πανεκπαιδευτικός ξεσηκωμός σταμάτησε την αναθεώρηση του άρθρου 16,
όπως ο Δεκέμβρης του Αλέξη κόντεψε να ρίξει την κυβέρνηση (σύμφωνα με τα διεθνή
μέσα) και την ανάγκασε σε, έστω υποκριτικό, διάλογο. Το τελευταίο διάστημα γίνονται τεράστιες διαδηλώσεις κι απεργίες
φοιτητών κι εργαζομένων σε Ισπανία,
Γαλλία, Ιταλία κι αλλού: ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και την
ελαστική εργασία, τη φτώχεια και τις απολύσεις και πετυχαίνουν νίκες, μέσα στην
κρίση. Σε μια γαλλική περιφέρεια, τη Γουαδελούπη, ο κόσμος ξεσηκώθηκε,
έκανε γενική απεργία για 44 μέρες(!) και κέρδισε 200 ευρώ αύξηση στο μισθό και
μείωση τιμών στα βασικά καταναλωτικά είδη. Δεν
είναι καιρός για διάλογο, αλλά για μάχη και για πανευρωπαϊκό συντονισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΙ Η
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) στις 2 ΑΠΡΙΛΗ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ
ΣΗΜΑΣΙΑ. Για τους
φοιτητές πρέπει να είναι πανκινητοποίηση-μέρα ξεσηκωμού. Η επίθεση
απλώνεται σε όλη την κοινωνία, κι είναι μεγάλη για να την αντιμετωπίσουμε μόνοι
μας. Χρειάζεται να ενωθούμε με τη μεγάλη πλειοψηφία και δύναμη στην κοινωνία,
τους εργαζόμενους. Το συλλαλητήριο πρέπει να είναι όσο πιο μαζικό γίνεται, για
να φανεί και να ακουστεί η οργή του κόσμου, αλλά και για να δώσει ώθηση κι
αυτοπεποίθηση για μεγαλύτερους αγώνες διαρκείας στη συνέχεια. Στις
επιθέσεις που εξαπολύουν κυβέρνηση, ΣΕΒ κι άλλοι «σοβαροί κύριοι» να απαντήσουμε με ενότητα και κλιμάκωση-συντονισμό των αγώνων μας. Κανένας δεν αρκεί από
μόνος του σε αυτήν τη μάχη, γι αυτό όλη η Αριστερά (συμπεριλαμβανομένων των
ΠΚΣ-ΚΚΕ-ΠΑΜΕ) οφείλει να συντονιστεί με τα συνδικάτα. Γι αυτό οι φοιτητές
πρέπει να συγκεντρωθούν και να διαδηλώσουν μαζί με τους εργαζόμενους. Η
απάντησή μας στις 2/4 πρέπει να είναι σαρωτική:
- Ανατροπή της εκπαιδευτικής « μεταρρύθμισης»-ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης
- Κάτω τα χέρια από το άσυλο και τις ελευθερίες
- Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
- Κάτω τα χέρια από μισθούς κι ασφαλιστικά δικαιώματα, όχι απολύσεις κι ιδιωτικοποιήσεις
- Κάτω η κυβέρνηση της φτώχειας, των απολύσεων, του ρατσισμού και της καταστολής.
Όλοι-ες στη γενική απεργία-διαδήλωση : Πέμπτη 2 Απρίλη,
10:30 π.μ. Εργατικό Κέντρο Θες/νίκης (Αριστοτέλους με Ολύμπου)
