φοιτητές-τριες ενάντια στο σύστημα

Δεν εφαρμόζουμε το Νόμο-Πλαίσιο

Δεν συμμετέχουμε στις Προεδρικές & Αντιπρυτανικές Εκλογές!

ΤηΔευτέρα 29 Ιούλη στο Πάντειο γίνονται οι εκλογές για το νέο αντιπρύτανη, ενώ,παράλληλα, όπως σε πολλές άλλες σχολές, αυτές τις μέρες γίνονται και εκλογέςτων προέδρων των τμημάτων. Οι εκλογές γίνονται σύμφωνα με το νόμο-πλαίσιο πουπροβλέπει καθολική ψηφοφορία των φοιτητών Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ.άρχισε την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο ένα χρόνο πριν με αυτή ακριβώς τη διάταξηγιατί φαίνεται πως προωθεί τον εκδημοκρατισμό, την αξιοκρατία και πατάσσει τηνδιαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις. Η αλήθεια είναι πως και η διαδικασία τωνεκλογών αλλά και η λογική τους μόνο δημοκρατική δεν είναι.

Υποτίθεταιπως η καθολική ψηφοφορία,επειδή ενισχύει την φωνή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης, ήταν πάγιο αίτηματης αριστεράς. Στην πραγματικότητα, οι φοιτητές μετατρέπονται σε ψηφοφόρουςχωρίς ουσιαστικά να μπορούν να παρεμβαίνουν στα ζητήματα του τμήματος. Γιαπαράδειγμα, οι φοιτητές δεν έχουν δικαίωμα να παρακολουθούν τις συνελεύσεις τωνοργάνων όπου παίρνονται οι αποφάσεις (π.χ. τμηματικές, σύγκλητος) και δεν έχουνκαμία ενημέρωση και κανένα λόγο στις αποφάσεις αυτές. Επιπλέον, η ψήφος τωνφοιτητών έχει μειωμένο συντελεστή βαρύτητας (που βέβαια ίσχυε και στον προηγούμενονόμο) που σημαίνει ότι η γνώμη των φοιτητών εξακολουθεί «να μην μετράει καιπολύ». Τέλος, έχει επισημανθεί ότι οι φοιτητές δεν ενημερώθηκαν για τιςπροεδρικές εκλογές, οι υποψήφιοι δεν παρουσίασαν τις θέσεις τους και πολύπερισσότερο δεν εγγυήθηκαν για τη μη εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο. Κι αυτό δενήταν απλά ένα λάθος στην εφαρμογή του νόμου αλλά η ίδια η λογική του νόμου πουζητάει τη συναίνεση των φοιτητών για να εφαρμόσει πιο αντιεκπαιδευτικά μέτρα.

Αυτόπου ουσιαστικά αλλάζει με το νόμο αυτό είναι ότι πλέον καλείται ο κάθεφοιτητής ατομικά να διαπραγματευτεί την ψήφο του και γίνεται ευάλωτος σετυχόν εκβιασμούς. Μέχρι στιγμής, οι φοιτητές παίρνουν αποφάσεις μέσα απόσυλλογικές διαδικασίες, όπως οι συνελεύσεις και οι φοιτητικές εκλογές όπου τακριτήρια είναι σαφώς πιο πολιτικά (στις δε εκλογές, οι φοιτητές εκλέγουν καιτους εκπροσώπους τους στα όργανα συνδιοίκησης). Η καθολική ψηφοφορία στην ουσίαπαρακάμπτει αυτές τις διαδικασίες και παρακάμπτει και τις παρατάξεις (κυρίωςτις αριστερές) και τις πολιτικές που υπερασπίζονται. Είναι ένα μέτρο πουεξοβελίζει την πολιτική συζήτηση και μετατρέπει το σύνολο των φοιτητών σεαμέτοχους ψηφοφόρους.

Οιπελατειακές σχέσεις όχιμόνο μεταξύ καθηγητών και ΔΑΠ- ΠΑΣΠ δεν δυσχεραίνονται αλλά αντίθετα,εντείνονται. Πλέον, οι καθεστωτικές παρατάξεις μπορούν να «διαπραγματευτούν»περισσότερους ψήφους στους καθηγητές της επιλογής τους με αντάλλαγμα βαθμούς,πτυχία, μεταπτυχιακά κλπ. Άλλωστε μέχρι τώρα οι ελάχιστοι φοιτητές πουσυμμετείχαν στη νέα διαδικασία ήταν μέλη της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ. Έχει ειπωθείάλλωστε ότι η διαπλοκή μεταξύ διοικήσεων και καθεστωτικών παρατάξεων είναιζήτημα πολιτικής βούλησης και όχι τεχνικό.

Οι φοιτητικές παρατάξεις παρακάμπτονται και η πολιτική μένει έξωαπό αυτή τη διαδικασία ενώ περιορίζεται η ισχύς των συλλογικών διαδικασίων τωνφοιτητικών συλλόγων όπως οι συνελεύσεις και οι φοιτητικές εκλογές. Σε καμίαπερίπτωση δεν υποστηρίζουμε ότι το προηγούμενο σύστημα ήταν δημοκρατικότεροαλλά με τον εξοβελισμό των παρατάξεων (και κυρίως των αριστερών) από τηδιαδικασία, εξοβελίζεται και η πολιτική συζήτηση και οι φοιτητές γίνονταιευάλωτοι σε τυχόν εκβιασμούς καθηγητών και καλλιεργούνται πελατειακές σχέσειςμεταξύ καθηγητών-φοιτητών. 

Σεκαμία περίπτωση δεν μαςκαλύπτει ο προηγούμενος νόμος. Σίγουρα δεν εξασφάλιζε ούτε τη δημοκρατία ούτετη αξιοκρατία μέσα στα όργανα διοίκησης. Αλλά αυτά τα προβλήματα όχι μόνο δενλύνονται στο καινούριο νόμο αλλά εντείνονται. Η συμμετοχή των (αριστερών)παρατάξεων στα όργανα διοίκησης είναι αυτή που εξασφαλίζει την πολιτική συζήτησηανάμεσα σε φοιτητές και καθηγητές και όχι η απουσία της. Και αυτήν τηνπολιτικοποίηση προσπαθεί να καταργήσει η δήθεν καθολική ψηφοφορία και συνολικάο νόμος-πλαίσιο.

Αυτό όμως που πραγματικά παίζεται είναι ηεφαρμογή ή όχι του νόμου-πλαίσιο.

Ηκυβέρνηση καταλαβαίνοντας πως είναι εξαιρετικά αδύναμη και φοβούμενη τηςαντιδράσεις του φοιτητικού κινήματος, δεν τόλμησε να εφαρμόσει το νόμο-πλαίσιοστο σύνολο του. Παρόλα αυτά και ιδιαίτερα στο φόντο της οικονομικής κρίσης ηεμπορευματοποίηση της Παιδείας γίνεται επιτακτικό καθήκον για τους από πάνω.Εδώ και ένα χρόνο, προσπαθεί να εφαρμόσει επιμέρους διατάξεις του εκβιάζονταςτα Πανεπιστήμια με περαιτέρω υποχρηματοδότηση. Έτσι σε όλα σχεδόν τα τμήματατου Παντείου συζητιέται πως θα εξασφαλιστεί η συνέχεια των μεταπτυχιακών και ανθα συγχωνευθούν (π.χ. Ψυχολογία), ενώ συζητιέται το ενδεχόμενο να προσληφθούνεργαζόμενοι με STAGE(!) για να καλυφθούν τα κενά στις γραμματείες. Ταυτόχρονα, μέσω της λίσταςσυγγραμάτων, έχουν μειωθεί δραστικά τα βιβλία που παίρνουμε. Είναι επομένωςξεκάθαρη η προσπάθεια υποβάθμισης της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας και ηεμπορευματοποίηση της αφού τα Πανεπιστήμια ή θα λειτουργούν με τα κριτήρια τηςαγοράς ή θα κλείνουν.

Μόνη απάντηση στα σχέδια τουςείναι οι αγώνες, οισυλλογικές μαζικές διαδικασίες των φοιτητών αλλά και των εργαζομένων. Λίγουςμήνες μετά την εξέγερση της νεολαίας δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αγώνες μαςείναι ό μόνος τρόπος για να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση του συστήματος!